Forward this campaign!

Fill in the details of the recipient...

Enter your details here...

click here to preview the e-mail you are sending.

action sent to .

YES I'll attend
YES I'll attend

Balkanborrel: The Future of War Crime Trials in the Western Balkans

What is the future of the war crime trials in the Western Balkans? Will impunity reign, or will war criminals be brought to justice in the local and national courts of the region?

The Future of War Crime Trials in the Western Balkans

Join us for this important discussion on the future of criminal justice in the Western Balkans, with our key panellists:

Mr. Aleksandar Kontić, ICTY/MICT, who works for many years already on capacity building of the judicial systems in the countries of the Western Balkans

Mr. Mario Mažić, Director of Programs of the Youth Initiative for Human Rights (YIHR) Croatia, which brings together young human rights activists, jurists, journalists, students, authors, researchers and experts in ‘dealing with the past’ initiatives.

Mrs. Mirna Buljugić, Director of the Sarajevo office of the Balkan Investigative Reporting Network (BIRN), a network of local non-governmental organisations promoting freedom of speech, human rights and democratic values.


Established in May 1993, the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia (ICTY) has spent the last 24 years persecuting war crimes that took place in the violent conflicts in the Balkans during the 1990s. The ICTY has indicted 161 persons for serious violations of international humanitarian law. Many more intermediate- and lower-ranking cases have, over the years, been handed over to the local and national courts of the different countries of the Western Balkans, and are still pending.

The closure of the ICTY is scheduled for 31 December 2017. But these last weeks of the ICTY are far from quiet or boring. On November 22, Ratko Mladic was sentenced to life imprisonment. On November 29, in the case of Prlic et al., the first-instance verdicts against six Bosnian Croats were upheld. One of the six, Slobodan Praljak, committed suicide, drinking poison in the ICTY Courtroom. Overwhelming majorities of Serbs criticised the Mladic verdict, whereas similar majorities Croats criticised the verdict in the ICTY case against the Bosnian Croats. It seems, that there is hardly any acceptance of the facts, as established by the ICTY. What does that imply for justice in the future?

The cases, still not finalised, are handed over to the MICT, Mechanism for International Criminal Tribunals. And in the coming years, it will be up to the local and national courts of the Western Balkan countries to bring a successful end to the remaining war crime trials.

The closure of the ICTY at the end of this year raises important questions, namely:

  1. How do we assess the work of the ICTY? To which extent did it bring recognition and justice to the victims, did it help pave the way for processes of improvement of inter-ethnic relations or even reconciliation?
  2. What is the future of the war crime trials in the Western Balkans? Will impunity reign, or will war criminalsbe brought to justice in the local and national courts of the region? What are the possible roles and contributions for external actors (EU, international civil society organisations)?
  3. Dealing with the Past, or Transitional Justice, is so much more than only criminal justice! It also relates to truth-finding, reparation, memory initiatives and structural reform (the principle of non-recurrence). Was there too much of an emphasis on the component of criminal justice? Do we need more initiatives on these other components, also to build a better societal and political basis for war crime trials?

It are these questions that will lead the discussion of the final Balkan Brief of 2017, held on Tuesday evening 12 December 2017, starting at 18:00 hrs, at the PAX office in Utrecht (St. Jacobsstraat 12, Utrecht)

The discussion will be led by Mr. Dion van den Berg, (senior policy advisor at PAX).

Header photograph provided courtesy of the ICTY

Previous editions

Balkanborrel 4 september 2017: Met het oog op morgen

By Puck le Roy

A place of remembrance. A robust civil society. Economic prospects. Reliable numbers of returnees. A dialogue. Economic prospects. Education. Justice. And maybe tourism? These were the answers of the attendees of the Balkan Brief of Monday 4 September when asked what a society needs in order to recover from a recent history of war and genocide. It soon became clear that education was almost unanimously considered the most important element. Education as a means to counter ethnonationalist narratives that paralyze society, and education as being intrinsically interlinked with other elements, such as a thriving civil society, economic prosperity, and an ongoing dialogue between perpetrators, victims, survivors, and the next generation.

The Balkan Brief started with a documentary on the Memorial Centre Srebrenica-Potocari in Bosnia and Herzegovina that, with the support of PAX and Herineringscentrum Kamp Westerbork, opened an exhibition on the genocide of Srebrenica in the former headquarters of Dutchbat – an example of how survivors of genocide can remember and deal with the past. The documentary sparked an inspiring discussion, which was led by the panellists Muhamed Durakovic (director of the Summer University Srebrenica (SUS)), Veerle Slegers (chairwoman of PortAgora), and Dion van den Berg (senior policy advisor at PAX), all of whom had an important message.

Muhamed, who, as a survivor, was 17 years old when the war started, and 20 years old when Srebrenica fell, shared both his expertise and, more importantly, his personal experience with the devastating effects the ethnic war and genocide continue to have on Srebrenica. He reiterated the importance of continuous involvement of the Netherlands and the international community in Srebrenica and Bosnia and Herzegovina, as the threat of a recurrence of the war still exists today. Veerle, whose organisation supports grassroots organisations and local actors in the creation of economic and educational opportunities in Srebrenica, emphasised the necessity and urgency of giving the younger generation hope and a reason to stay. Considering the increasing amount of young people leaving the region in search of better chances abroad, she argued that now might be one of the last chances to convince them to stay in Srebrenica. Finally, Dion argued that the focus should not be on quick wins, easy results or the next elections. Instead, we should make a long-term investment in citizenship; in generations that know how to act as responsible and democratically-engaged citizens.

Even though there are voices in the Netherlands who argue for the closing of the Srebrenica chapter, all of the attendees agreed, we would fail Srebrenica again if we would not make a long-term commitment to the revitalisation of the region. As we are heading towards the 25th anniversary of the genocide of Srebrenica, the question of such a commitment becomes ever more important.

Balkanborrel 19 april 2017: Srebrenica tussen hoop en vrees

Een reinvigoratie van een mooie traditie – Op 19 april jongstleden vond de Balkanborrel ‘Srebrenica tussen hoop en vrees’ plaats in het nieuwe kantoor van PAX. Tijdens deze avond stond als thema centraal de toekomst van Srebrenica binnen Bosnië-Herzegovina, en de toekomst van Bosnië-Herzegovina binnen Europa. Twee grote vraagstukken. Dion van den Berg, senior beleidsadviseur bij PAX, ging in gesprek met Hasan Nuhanovic, voormalig tolk van Dutchbat en momenteel medewerker van het Potocari Memorial Centre.

De twee heren hebben de afgelopen jaren intensief samengewerkt aan de realisatie van een tentoonstelling in het Potocari Memorial Centre, getiteld ‘Srebrenica Genocide – the failure of the international community’. In deze tentoonstelling, gemaakt in samenwerking met Herinneringscentrum Kamp Westerbork, wordt aandacht besteed aan de oorlog in Bosnië vanaf 1992 tot het heden. Er is een speciale focus op de genocide die in Srebrenica plaatsvond, en de rol van de internationale gemeenschap hierin.

Het eerste deel van de bijeenkomst werd gebruikt om in te gaan op de expositie. Beide sprekers zijn het erover eens dat het project een lang en moeizaam proces was, maar zijn ook tevreden met het eindresultaat. Binnen het project is samengewerkt met zowel voormalig Dutchbat soldaten en verschillende Nederlandse overheidsinstellingen, alsmede met overlevenden van de genocide in Srebrenica. Volgens Hasan is de tentoonstelling een compromis tussen de verschillende betrokken organisaties, maar een die een realistische weergave van de werkelijkheid geeft waarin zowel overlevenden als Dutchbatters zich herkennen.

Het is juist deze multiperspectieve kijk op het verleden die veelal ontbreekt in Bosnië-Herzegovina als het gaat om Srebrenica. Dion van den Berg: “Inclusiviteit kent vele gezichten en speelt op een aantal niveaus. Het was op dit moment niet mogelijk Bosnische Serviërs te betrekken bij de tentoonstelling, onder andere in het licht van voortdurende ontkenning van de genocide. Maar het is wel gelukt om op een aantal plekken perspectieven en meningen van Dutchbat in de tentoonstelling op te nemen. We zullen onze samenwerking met het PMC zeker voortzetten.“

In het Servische deel van Bosnië-Herzegovina is er inderdaad nog regelmatig sprake van ontkenning van de genocide. Terwijl veel mensen met een etnische Bosniak achtergrond liever niet meer spreken over Srebrenica. Vanuit het publiek kwam dan ook de vraag wat dan de toekomst van Srebrenica is? Hasan antwoordde hierop dat Srebrenica zowel de plaats kan zijn waar het drama van de genocide wordt herdacht, als een plaats waar er wordt gewerkt een nieuwe toekomst. Deze toekomst wordt gedragen door de jeugd van Srebrenica. Toevallig waren er drie jongeren van Srebrenica en omgeving aanwezig bij de bijeenkomst. Zij hebben besloten om niet te vertrekken zoals veel andere jongeren, maar hun gemeenschap nieuw leven in te blazen. Samen met de Nederlander Jan van Esch, directeur van PortAgora, werken zij aan de realisatie van een muziekcentrum in Srebrenica. Dit soort initiatieven is enorm belangrijk voor de stad, aangezien het verleden vaak een obstakel vormt voor nieuwe ontwikkelingen.

Vanuit Europa kan Bosnië-Herzegovina niet veel verwachten, denkt Hasan. De vooruitzichten op toetreding tot de EU worden telkens uitgesteld. Zolang het relatief rustig blijft in deze hoek van Europa, staat Bosnië-Herzegovina niet op de prioriteitenlijst van Europese politici. Hier moet verandering in komen.

In de aansluitende borrel was in ieder geval genoeg stof om over te discussiëren. Want Srebrenica moet en zal een gespreksonderwerp blijven, niet alleen in Bosnië-Herzegovina maar ook in Nederland.