Stuur deze actie door!


Vul de gegevens in van de ontvanger...


Vul hier je eigen gegevens in...

bekijk hier de e-mail die je gaat versturen.

actie verzonden naar .

Kom samen met deze Irakese vrouwen in actie!

“Onze vrijheid; ons leven wordt bedreigd!”

Alaa, Yasmin, Rusul en Zahraa eisen gelijke rechten, dat vrouwen in Irak beter beschermd worden en ze vrij kunnen demonstreren voor hun idealen. Steun hen, sta naast ze in de protesten en onderteken hun krachtige brief aan de VN.

Deze actie is reeds verlopen. Meer dan 7.000 handtekeningen zijn er opgehaald!

 

Wie zijn Alaa, Yasmin, Rusul en Zahraa?

Om deze vrouwen beter te leren kennen hebben we een kort interview met hen gehouden:

Hoe kennen jullie elkaar?

Rusul: ‘Sommigen van ons hebben elkaar leren kennen tijdens de demonstraties, anderen waren al langer bevriend.’

Yasmin: ‘Ik was ook al bevriend met sommige vrouwen. De anderen heb ik ontmoet en zonder elkaars naam te kennen werkten we samen. We bereidden samen voedsel, boden hulp aan demonstranten en deelden verhalen over de frontlinie’

Wat vind je belangrijk als het gaat om vrouwenrechten?

Rusul: ‘Om behandeld te worden als een mens, een persoon met waardigheid en trots en iemand met echte gevoelens, dat is niet hoe de samenleving ons ziet.’

Alaa: ‘De grondwet moet aangepast worden, samen met de wetten die genderdiscriminatie bevatten.’

Yasmin: ‘Mensen moeten erkennen dat vrouwenrechten een kwestie van leven of dood zijn, de manier waarop de samenleving met vrouwen omgaat, als tweederangs burgers, moet veranderen.’

Waarom gingen jullie de straat op en hoe beleefden jullie de demonstraties?

Zahraa: ‘Door slechte leefomstandigheden, armoede en werkloosheid. Maar ook door wijdverspreide corruptie, het falen van het overheidsbestuur en hun onvermogen om aan de wensen van het volk te voldoen.’

Yasmin: ‘Voor mij persoonlijk was de reden dat ik de straat op ging het gebrek aan respect en de verbale en fysieke intimidatie die ik onderging als vrouwelijke werknemer in alle overheidsdiensten.’

Wat maakte je enthousiast of blij? Wat maakte je bang?

Rusul: ‘Aan het begin van de revolutie was het fantastisch om mensen op straat te zien en ik dacht echt dat we zouden winnen van de corruptie. Maar met het verstrijken van de dagen en het toegenomen geweld, moorden, ontvoeringen en misbruik, demonstranten die lichaamsdelen verloren, wist ik dat we nog een lange weg te gaan hebben om gerechtigheid te bereiken.’

Alaa: ‘De wil en de vastberadenheid van de jonge demonstranten, zowel mannen als vrouwen, en de samenwerking tussen hen maakte me gelukkig en enthousiast. Maar ik was bang voor het machtsvertoon van de militiess en anti-oproerkrachten, ze zouden me kunnen vermoorden of ontvoeren op weg naar huis.’

Zahraa:In eerste instantie was ik trots om mensen te zien die onrecht afwezen en opstonden tegen een repressieve regering, maar de reactie van de regering en het gebruik van buitensporig geweld tegen demonstranten maakten me bang, omdat er veel vreedzame jonge demonstranten en activisten werden ontvoerd, gedood en de constante dreiging echt ondraaglijk was.’

Yasmin:Ik ben echt bedroefd door alle offers die we moesten brengen om onze stem te laten horen. Ze probeerden mensen die hun rechten opeisten neer te zetten als bandieten, dieven, mensen met buitenlandse belangen en andere onzin, in plaats van tegemoet te komen aan de behoeftes van de demonstranten. De angst en strijd was nog groter voor vrouwen en meisjes, die willekeurig werden ontvoerd op hun weg naar huis. Toch heeft dat ze nooit tegengehouden om deel te nemen. Ik was blij met de aanwezigheid van de moeders wier zonen en dochters van gedachten veranderden, dat toonde de noodzaak om aanwezig te zijn op de pleinen. Wat me ook beviel was hoe vrouwen en meisjes zij aan zij met mannen liepen, die hen beschermden tegen het geweld van de autoriteiten.’

Hoe zie je de toekomst?

Rusul: ‘Ik hoop op gerechtigheid omdat de toekomstige generatie niet bang is en van intellectuele vrijheid houdt.’

Alaa: ‘De toekomst is ongewis, zeker door de corona pandemie, maar ik ben nog steeds optimistisch, ik heb het gevoel dat we zaken kunnen veranderen, dat we iets kunnen doen.

Yasmin: ‘Ik houd echte hoop. We hebben al een lange weg afgelegd, maar we hebben niet voor niets verliezen geleden. We zullen ervoor blijven strijden dat er wetgeving komt die huiselijk geweld in Irak strafbaar maakt.’

 

Wat is de situatie in Irak?

Afgelopen tijd gingen Irakese burgers de straat op in de hoofdstad Bagdad, waar zij geweldloos protesteerden tegen de huidige uitzichtloze leefomstandigheden in hun land.

De demonstranten eisen een einde aan corruptie, verbeterde basisvoorzieningen en werkgelegenheid van de overheid. De overheid reageerde met geweld. Er is met scherp geschoten op de protesterende menigte, die ook heet water, traangas en schokgranaten te verwerken krijgen.

Er zijn alarmerende video’s op sociale media verspreid waarin te zien is dat demonstranten worden beschoten door onbekende sluipschutters terwijl ze op straat worden geïnterviewd door lokale media. Hoewel de protesten vrijwel jaarlijks plaatsvinden, is de gewelddadige reactie nu “ongehoord”. Lees hier meer over de protesten in Irak.

 

Waarom een brief naar Hennis-Plasschaert van de VN?

Welke rol heeft Hennis-Plasschaert binnen de VN?

Voormalig minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert is tegenwoordig de Speciale Afgevaardigde van de Verenigde Naties in Irak. Ook staat zij aan het hoofd van de United Nations Assistance Mission for Iraq (UNAMI).

Wat kan Hennis betekenen?

Als hoge VN-official in Irak heeft Hennis het nodige in te brengen. Regelmatig brengt ze de VN-Veiligheidsraad op de hoogte van de situatie in het land. Zij liet al eerder zien dat ze met de demonstranten mee leeft en oog heeft voor de gevaren waaraan zij worden blootgesteld. In haar laatste VN-briefing benadrukte ze dat de Irakese demonstranten een onvoorstelbaar hoge prijs hebben betaald voor het laten horen van hun stem.

Wat vragen Alaa, Yasmin, Rusul en Zahraa van Hennis?

  • Effectieve internationale beschermingssystemen. De Iraakse regering dient de vreedzame dialoog en solidariteit met het Iraakse volk te respecteren.
  • Een duidelijk standpunt om onze vrijheid te verdedigen. Het is essentieel voor het bereiken van vrede, rechtvaardigheid, duurzame ontwikkeling en mensenrechten.
  • Aandringen op meer vrouwen in het besluitvormingsproces. De VN pleit daar al jarenlang zelf voor in de belangrijke Veiligheidsresolutie 1325. Het is een essentieel vereiste om stereotypen aan te vechten die de aspiraties en dromen van jonge meisjes en vrouwen beperken.

Wat willen we dat Hennis met deze brief gaat doen?

Vreedzame demonstranten moeten te alle tijden worden beschermd. Daarom willen we dat Hennis de Irakese regering vraagt om met concrete acties te zorgen dat Irakese demonstranten worden beschermd, zodat ze de vrijheid hebben om hun roep voor gerechtigheid te laten klinken.

Lees de brief in het Nederlands

Read the letter in English

Read the letter in Arabic